Jaki to motyw WordPress? Jak sprawdzić motyw i wtyczki strony

Trafiasz na stronę, podoba ci się projekt i chcesz wiedzieć, na czym jest zbudowana. Jeśli strona działa na WordPressie, motyw zwykle łatwo ustalić: WordPress ładuje pliki motywu z przewidywalnej ścieżki, a każdy motyw ma krótki nagłówek ze swoją nazwą. Poniżej: ręczna metoda, która działa w każdej przeglądarce, jak wypatrzyć wtyczki, kiedy metoda zawodzi i co zrobić, gdy strona w ogóle nie stoi na WordPressie.

Najszybciej: detektor

Wklej adres do detektora CMS i motywu WordPress. Pobiera on stronę jeden raz, potwierdza CMS na podstawie kilku sygnałów, wyłuskuje z kodu nazwę folderu motywu, otwiera jego style.css i pokazuje nazwę, autora, wersję, adres motywu, a przy motywie potomnym także motyw nadrzędny. Wyświetla też listę folderów wtyczek widocznych w kodzie strony. Jeśli potrzebujesz całego stosu technologii (analityka, CDN, biblioteki JavaScript, czcionki), użyj sprawdzarki technologii strony.

Dalej opisujemy, jak zrobić to samo ręcznie. Przydaje się to, gdy chcesz zweryfikować wynik albo zrozumieć, dlaczego detektor niczego nie znalazł.

Metoda ręczna: kod źródłowy i style.css

1. Otwórz kod źródłowy strony. Ctrl+U w Windows i Linuksie albo Cmd+Option+U na Macu. W Chrome na Androidzie dopisz view-source: przed adresem.
2. Znajdź ścieżkę motywu. Naciśnij Ctrl+F i wpisz wp-content/themes/. Znajdziesz wiersze w rodzaju https://example.com/wp-content/themes/astra/assets/css/style.min.css. Słowo tuż po themes/ — tutaj astra — to nazwa folderu motywu.
3. Otwórz arkusz stylów motywu. Dopisz do ścieżki folderu style.css: https://example.com/wp-content/themes/astra/style.css. WordPress wymaga tego pliku od każdego motywu, a zaczyna się on komentarzem z opisem.
4. Przeczytaj nagłówek. Wygląda tak:

/*
Theme Name: Astra Child
Theme URI: https://example.com/
Author: Studio Name
Version: 1.0.2
Template: astra
*/

Jeśli style.css się otwiera, ale nie ma w nim nagłówka, plik mógł zostać zminifikowany albo podmieniony przez wtyczkę optymalizującą. Nazwę folderu i tak już masz, a wyszukanie jej razem z frazą „WordPress theme” często prowadzi do źródła.

Motywy potomne: szukaj wiersza Template

Wiele stron nie działa bezpośrednio na motywie, tylko na motywie potomnym (child theme): małym folderze z poprawkami właściciela nałożonymi na motyw nadrzędny, który daje układ i funkcje. Dzięki temu aktualizacje rodzica nie kasują zmian. W kodzie źródłowym często widać dwa foldery motywów, np. astra i astra-child.

Nagłówek motywu potomnego zawiera wiersz Template: z nazwą folderu rodzica. To właśnie motyw nadrzędny można pobrać lub kupić; potomny jest zwykle unikalny dla danej strony. Popularne motywy nadrzędne to Astra, GeneratePress, Kadence, Divi czy framework Genesis, ale rodzicem może być dowolny motyw.

Jak rozpoznać wtyczki po ścieżkach plików

Wtyczki leżą w /wp-content/plugins/<folder>/. Wyszukaj w kodzie wp-content/plugins/ i zapisz kolejne nazwy folderów: elementor, woocommerce, contact-form-7, wpforms-lite itd. Nazwa folderu jest zwykle zbliżona do nazwy wtyczki w katalogu wordpress.org. Kilka dodatkowych wskazówek:

• Komentarze HTML. Wtyczki SEO często się przedstawiają — na przykład komentarzem, że strona jest optymalizowana przez Yoast SEO lub Rank Math, nawet jeśli nie ładują żadnych plików.
• Indeks REST API. Na wielu stronach WordPress adres /wp-json/ zwraca listę przestrzeni nazw (namespaces), np. wc/v3 albo contact-form-7/v1 — każda podpowiada wtyczkę. Niektóre strony go wyłączają lub ograniczają.
• Parametry wersji. Adresy plików często kończą się na ?ver= z liczbą — czasem to wersja wtyczki, czasem wersja WordPressa, a czasem zwykły znacznik do odświeżania cache.

Widać tylko wtyczki, które coś wstawiają na stronę: kreatory stron, formularze, slidery, sklepy, widżety czatu. Wtyczki działające wyłącznie po stronie serwera — cache, bezpieczeństwo, kopie zapasowe, przekierowania — nie zostawiają śladów w HTML. Zestaw zależy też od podstrony: wtyczka formularza może ładować się tylko na stronie kontaktowej, więc oprócz strony głównej sprawdź wpis i kartę produktu.

Kiedy metoda zawodzi

Pusty wynik nie zawsze oznacza błąd. Najczęstsze przyczyny:

• Motyw na zamówienie. Folder w rodzaju client-2025 i agencja w polu Author oznaczają, że motyw powstał dla tej strony. Nie da się go kupić.
• Motyw ze zmienioną nazwą. Deweloperzy czasem zmieniają Theme Name kupionego motywu. Theme URI, Author, wiersz Template i struktura plików zwykle i tak go zdradzają.
• Zmienione ścieżki. WordPress pozwala przenieść wp-content, a niektóre wtyczki bezpieczeństwa przepisują adresy plików — znajome ścieżki znikają.
• Cache i CDN. Wtyczki optymalizujące łączą style w jeden plik w /wp-content/cache/, a CDN może serwować pliki z innej domeny. Poszukaj folderu motywu w adresach obrazków lub skryptów.
• Headless WordPress. Widoczna strona jest zbudowana w Next.js, Gatsby lub innym frameworku, a WordPress tylko dostarcza treść przez API. Motywu WordPress na froncie po prostu nie ma.
• To nie WordPress. Jeśli wp-content nie występuje nigdzie, najpierw ustal CMS — zobacz jak sprawdzić, na jakim CMS zbudowana jest strona.

Shopify i inne platformy

W kodzie źródłowym sklepów na Shopify zwykle jest obiekt JavaScript Shopify.theme. Wyszukaj go: zazwyczaj zawiera pole name, czyli nazwę motywu nadaną przez właściciela. Może to być oryginalna nazwa (Dawn, Prestige, Impulse itp.) albo własna etykieta w stylu „Live theme v3”. Niektóre sklepy pokazują też identyfikator motywu ze sklepu z motywami; jeśli jest pusty, motyw może być autorski lub mocno przerobiony. Traktuj te pola jako wskazówkę, nie dowód.

Kreatory takie jak Wix, Squarespace czy Tilda z reguły nie ujawniają nazwy szablonu w wiarygodny sposób. Platformę zwykle widać po domenie CDN (static.wixstatic.com, tildacdn.com), ale konkretnego szablonu już nie.

Etyka i licencje

Przeglądanie publicznego kodu strony jest normalne: przeglądarka i tak go pobiera, a ustalenie motywu, żeby kupić taki sam, jest uczciwe. Kopiowanie to co innego. Motyw na zamówienie należy do właściciela lub dewelopera, a odtworzenie jego projektu lub kodu może naruszać ich prawa. Motywy komercyjne wymagają licencji, choć kod motywów WordPress jest zwykle rozpowszechniany na licencji GPL: zakup daje aktualizacje, wsparcie i często zasoby licencjonowane osobno. Unikaj „nulled”, czyli pirackich kopii płatnych motywów — to częste źródło złośliwego kodu i ukrytych linków.

Jeśli sprawdzasz własną stronę, pamiętaj, że każdy może zrobić to samo. Znajomość motywu sama w sobie nie jest luką, ale nieaktualne wersje motywu i wtyczek to częsta droga włamań na strony WordPress. Aktualizowanie ich jest ważniejsze niż ukrywanie nazw.