Sprawdzanie rekordu DKIM
Znajdziemy klucz DKIM domeny po selektorze i sprawdzimy składnię oraz długość klucza.
Sprawdzanie rekordu i klucza DKIM
DKIM podpisuje każdą wiadomość kluczem domeny, a odbiorca weryfikuje podpis kluczem publicznym z DNS pod nazwą selektor._domainkey.domena. Narzędzie znajduje ten rekord dla Twojego selektora albo sprawdza 30 popularnych (Google Workspace, Microsoft 365, Mailchimp, SendGrid, Zoho, Fastmail, Proton, HubSpot i inne), podąża za CNAME, rozbiera tagi i mierzy długość klucza RSA. Selektorów nie da się wyliczyć przez DNS, więc „nie znaleziono” znaczy tylko „nie ma wśród sprawdzonych”.
Jak korzystać
- Wpisz domenę; selektor znajdziesz w nagłówku DKIM-Signature (s=)
- Bez selektora sprawdzimy 30 popularnych — to trwa kilka sekund
- Sprawdź status klucza i wymień klucze krótsze niż 2048 bitów
FAQ
Jak działa DKIM i co sprawdza narzędzie
DKIM (DomainKeys Identified Mail) dodaje do każdej wiadomości podpis cyfrowy. Serwer nadawcy podpisuje nagłówki i treść kluczem prywatnym, a odbiorca pobiera klucz publiczny z DNS i sprawdza, czy wiadomości nie zmieniono po drodze i czy naprawdę wysłał ją właściciel domeny. Klucz publiczny jest w rekordzie TXT pod nazwą selektor._domainkey.domena.
Sprawdzanie DKIM znajduje ten rekord, w razie potrzeby podąża za CNAME, rozbiera tagi i ocenia klucz:
| Status | Co znaczy |
|---|---|
| klucz OK | RSA 2048 bitów lub więcej albo Ed25519, bez błędów w rekordzie |
| 1024 bity — zaktualizuj | Nadal akceptowany, ale to minimum; przejdź na 2048 |
| słaby klucz | Krótszy niż 1024 bity — wg RFC 8301 odbiorcy nie powinni akceptować takich podpisów |
| klucz unieważniony | Puste p=: podpisy tym selektorem nie przejdą |
| błędny rekord | Klucz nieczytelny, zła wersja lub nieznany typ klucza |
Gdzie znaleźć selektor DKIM
Selektor to nazwa klucza. Wybiera go nadawca, a domena może mieć dowolnie wiele selektorów dla różnych usług. DNS nie pozwala pobrać ich listy, więc bez selektora narzędzie sprawdza 30 najpopularniejszych. Jeśli nic się nie znalazło, oznacza to tylko „nie ma wśród sprawdzonych”, a nie „brak DKIM”.
Dokładny selektor jest w każdej wiadomości wysłanej z domeny. W Gmailu otwórz wiadomość → „Pokaż oryginał” i znajdź nagłówek:
DKIM-Signature: v=1; a=rsa-sha256; c=relaxed/relaxed; d=example.com; s=google;
h=from:to:subject:date:message-id; bh=...; b=...
s=google to selektor, a d=example.com — domena podpisu. Werdykt odbiorcy widać w nagłówku Authentication-Results: dkim=pass [email protected] header.s=google. Dla DMARC domena d= musi zgadzać się z domeną w polu From — to sprawdza sprawdzanie DMARC.
Selektory popularnych usług
| Usługa | Selektor i typ rekordu |
|---|---|
| Google Workspace | google domyślnie (można ustawić własny), TXT z kluczem |
| Microsoft 365 | selector1 i selector2, CNAME do strefy Microsoft |
| Mailchimp / Mandrill | k1 (oraz k2, k3), CNAME |
| SendGrid | s1 i s2, CNAME do sendgrid.net |
| Amazon SES | trzy losowe selektory na domenę, CNAME do dkim.amazonses.com — nie da się ich zgadnąć; weź je z konsoli SES lub z nagłówka |
| Hosting z cPanel/Plesk | często default lub mail |
Usługi zmieniają nazwy i schematy, więc sprawdzaj ich dokumentację. CNAME oznacza, że klucz przechowuje i rotuje dostawca — to normalne. Problem jest tylko wtedy, gdy CNAME istnieje, a pod adresem docelowym nie ma rekordu: podpis nie przejdzie. W Microsoft 365 zwykle znaczy to, że DKIM nie jest włączony dla domeny w centrum administracyjnym.
Składnia rekordu DKIM
v=DKIM1; k=rsa; p=MIIBIjANBgkqhkiG9w0BAQEFAAOCAQ8AMIIBCgKCAQEA...
v=DKIM1— wersja; opcjonalna, ale jeśli jest — musi być pierwsza.k— typ klucza:rsa(domyślnie) lubed25519.p— klucz publiczny w base64. Pusta wartość oznacza unieważniony klucz.t=y— tryb testowy: odbiorcy mają traktować podpisane wiadomości jak niepodpisane. Usuń go po wdrożeniu.t=sto tryb ścisły dla subdomen.h— dozwolone algorytmy skrótu. Jeśli jest tylkosha1, podpisy nie przejdą: wg RFC 8301 sha1 nie jest już akceptowane.s— typ usługi; dla poczty*lubemail.
Klucz 2048-bitowy ma ponad 255 znaków, więc DNS przechowuje go jako kilka ciągów w jednym rekordzie TXT. Większość paneli dzieli go automatycznie; jeśli Twój wymaga ręcznego wpisania, podziel wartość na części w cudzysłowach, bez spacji wewnątrz klucza.
Długość klucza i rotacja
Używaj RSA 2048 bitów. Aby wymienić klucz bez przestoju:
- Utwórz nowy klucz pod nowym selektorem (np.
s2026) i opublikuj go w DNS. - Sprawdź rekord tutaj, podając nowy selektor.
- Przełącz podpisywanie na nowy selektor w serwerze pocztowym lub usłudze.
- Po kilku dniach, gdy wiadomości ze starym podpisem zostaną doręczone, opublikuj stary selektor z pustym
p=, a później go usuń.
Na własnym serwerze klucz wygenerujesz przez OpenDKIM lub OpenSSL:
opendkim-genkey -b 2048 -s s2026 -d example.com # lub openssl genrsa -out dkim.key 2048 openssl rsa -in dkim.key -pubout -outform der | base64
DKIM, SPF i DMARC razem
DKIM przetrwa przekazanie wiadomości dalej, a SPF zwykle wtedy się psuje, dlatego podpis DKIM Twoją domeną to najpewniejszy sposób na zaliczenie DMARC. Od lutego 2024 r. Google i Yahoo wymagają od nadawców masowych zarówno SPF, jak i DKIM oraz rekordu DMARC; szczegóły się zmieniają, więc sprawdzaj ich aktualne wytyczne dla nadawców. Sprawdź cały zestaw: SPF, DMARC i rekordy MX.