Mój User Agent

Twój User-Agent i Client Hints w tej chwili oraz analiza dowolnego ciągu UA: przeglądarka, wersja, system, urządzenie, silnik, boty.

Twój User-Agent

Mozilla/5.0 AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko; compatible; ClaudeBot/1.0; [email protected])

ClaudeBot (Anthropic)

Nieznane

System

Bot / skrypt

Urządzenie

WebKit

Silnik

Wygląda to na bota lub skrypt. Pamiętaj, że User-Agent łatwo podrobić — prawdziwego Googlebota weryfikuje się po IP (odwrotny i prosty DNS).

Client Hints

Chrome, Edge, Opera i inne przeglądarki na Chromium przekazują dokładne dane — wersję systemu, model, architekturę — nie w ciągu User-Agent, lecz przez Client Hints: krótkie nagłówki Sec-CH-UA i API JavaScript navigator.userAgentData.

Wartości z JavaScriptu (getHighEntropyValues)

…

Czym jest User-Agent i jak go sprawdzić

User-Agent to ciąg, którym przeglądarka przedstawia się każdej stronie: nazwa i wersja, system operacyjny, typ urządzenia. Tu zobaczysz swój User-Agent od razu po otwarciu, jego analizę i Client Hints — dokładne dane, których Chrome nie wpisuje już do ciągu.

Twój User-Agent od razu po otwarciu, kopiowanie jednym kliknięciem

Client Hints: prawdziwa wersja systemu, model, architektura

Przeglądarka, wersja, system, urządzenie, silnik

Rozpoznaje boty wyszukiwarek i AI oraz klienty HTTP

Jak korzystać

Otwórz stronę — twój User-Agent i jego analiza pojawią się od razu
Zajrzyj do bloku Client Hints, jeśli używasz przeglądarki na Chromium
Aby przeanalizować inny ciąg (np. z logów serwera), wklej go i kliknij „Analizuj”

FAQ

Windows 11 i Windows 10 wysyłają to samo „Windows NT 10.0”, a redukcja User-Agent w Chrome zamraża też inne szczegóły. Rozróżnić je można tylko przez Client Hints: platformVersion 13 lub wyżej oznacza Windows 11.

To następca długiego ciągu UA w przeglądarkach na Chromium. Domyślnie strona dostaje tylko markę, główną wersję, platformę i flagę urządzenia mobilnego (nagłówki Sec-CH-UA). Szczegóły — wersję systemu, model, architekturę — musi zażądać osobno. Firefox i Safari nie obsługują Client Hints.

Tak, to zwykły nagłówek: zmieniają go rozszerzenia, tryb urządzenia w DevTools, skrypty i scrapery. Dlatego po samym User-Agent nie potwierdzisz bota — prawdziwego Googlebota weryfikuje się po IP przez odwrotny i prosty DNS.

Od 2022 roku Chrome stopniowo skraca User-Agent, by utrudnić śledzenie użytkowników — w ciągu została tylko główna wersja. Pełny numer kompilacji jest dostępny przez Client Hints (fullVersionList).

Tak. Przeglądarka wysyła go z każdym żądaniem, razem z adresem IP i językami. Strony używają go, by pokazać wersję mobilną lub podsunąć właściwą wersję programu, a analityka — by liczyć przeglądarki i urządzenia.

Z czego składa się ciąg User-Agent

User-Agent to nagłówek, który przeglądarka wysyła z każdym żądaniem. Typowy ciąg Chrome w Windows wygląda tak (numer wersji jest przykładowy):

Mozilla/5.0 (Windows NT 10.0; Win64; x64) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/140.0.0.0 Safari/537.36

Część	Znaczenie
`Mozilla/5.0`	Historyczny token zgodności — wysyła go prawie każda przeglądarka
`(Windows NT 10.0; Win64; x64)`	Platforma: system i architektura
`AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko)`	Silnik i jego „rodowód”; Chrome dawno zamroził ten numer
`Chrome/140.0.0.0`	Przeglądarka i główna wersja
`Safari/537.36`	Kolejny token zgodności, a nie oznaka Safari

Dlatego przeglądarkę rozpoznaje się po zestawie tokenów w odpowiedniej kolejności, a nie po pierwszym słowie: Edge dopisuje Edg/, Opera — OPR/, Chrome na iPhonie — CriOS/. Wszystkie przeglądarki na iOS działają na silniku WebKit, nawet jeśli nazywają się Chrome czy Firefox.

Jak sprawdzić swój User-Agent

Najprościej otworzyć tę stronę: ciąg pojawia się od razu i można go skopiować przyciskiem. Inne sposoby:

w konsoli przeglądarki (F12 → Console) wpisz navigator.userAgent;
w DevTools otwórz kartę Network, wybierz dowolne żądanie i znajdź nagłówek User-Agent w Request Headers.

Jeśli wartość w JavaScripcie różni się od tej, którą dostał serwer, narzędzie to zaznaczy — zwykle zmienia ją rozszerzenie lub emulacja urządzenia w DevTools.

Redukcja User-Agent w Chrome

Pełny ciąg UA zawiera sporo szczegółów, które pomagają odróżniać użytkowników, dlatego od 2022 roku Chrome stopniowo zamraża jego części. Inne przeglądarki na Chromium (Edge, Opera, Brave i inne) robią to samo.

Co	W ciągu UA	Skąd wziąć prawdziwą wartość
Wersja przeglądarki	Tylko główna: `140.0.0.0`	Client Hints: `fullVersionList`
Windows 10 czy 11	Zawsze `Windows NT 10.0`	`platformVersion`: 13 i wyżej to Windows 11
Wersja macOS	Zawsze `Intel Mac OS X 10_15_7`	`platformVersion`
Model telefonu z Androidem	`Android 10; K`	`model` i `platformVersion`

Safari również zamraża wersję macOS w ciągu, a Firefox w ogóle nie obsługuje Client Hints — te przeglądarki nie podadzą stronie dokładnej wersji systemu.

Client Hints: jak strona dostaje dokładne dane

Domyślnie przeglądarki na Chromium wysyłają krótkie nagłówki: Sec-CH-UA (marki i główne wersje), Sec-CH-UA-Mobile i Sec-CH-UA-Platform. Resztę strona musi zażądać — nagłówkiem odpowiedzi Accept-CH lub z JavaScriptu:

navigator.userAgentData.getHighEntropyValues(
  ['platformVersion', 'model', 'architecture', 'fullVersionList']
).then(console.log);

Blok Client Hints na tej stronie pokazuje zarówno nagłówki, które dostał nasz serwer, jak i wynik takiego wywołania.

Jak zmienić User-Agent do testów

W Chrome: DevTools → menu ⋮ → More tools → Network conditions → odznacz „Use browser default” w sekcji User agent i wybierz lub wklej ciąg. Tryb urządzenia (ikona telefonu w DevTools) również podmienia UA. To wygodne do sprawdzenia wersji mobilnej lub przekierowania, ale strona nadal może rozpoznać prawdziwą przeglądarkę po Client Hints i innych sygnałach.

User-Agent botów i jak rozpoznać prawdziwego

Boty wyszukiwarek i AI przedstawiają się w UA: Googlebot, bingbot, YandexBot, GPTBot, ClaudeBot, PerplexityBot. Wklej ciąg z logów serwera w pole „Przeanalizuj inny User-Agent”, a narzędzie podpowie, za kogo bot się podaje. Samemu ciągowi nie można jednak ufać: prawdziwego Googlebota weryfikuje się po IP — odwrotny DNS musi wskazywać googlebot.com lub google.com, a zapytanie o tę nazwę musi zwrócić ten sam IP. Przydadzą się odwrotny DNS i sprawdzanie robots.txt, jeśli chcesz wpuścić lub zablokować boty.